Największe wyzwania polskich przedsiębiorstw związane z wdrożeniem EUDR

• Obowiązek śledzenia łańcucha dostaw aż do działki rolniczej powoduje duże trudności w krajach o słabej infrastrukturze cyfrowej lub nieformalnych systemach własności ziemi.
• Niektóre produkty, np. kakao czy kawa, pochodzą z tysięcy małych gospodarstw, co czyni pełną identyfikowalność czasochłonną i kosztowną.

Obciążenia administracyjne dla firm

• Firmy muszą przygotować system zapewnienia due diligence, zabierający i walidujący m.in. dane o pochodzeniu surowca, dowód niewylesienia i zgodności z prawem lokalnym.
• Mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) mają trudności z dostępem do potrzebnych narzędzi i zasobów (mapy, narzędzia GIS, specjalistyczne oprogramowanie).

Nierówne możliwości państw trzecich

• Kraje tropikalne (np. Indonezja, Ghana, Brazylia) często nie mają dostatecznego wsparcia technicznego ani finansowego do wdrożenia wymagań EUDR.
• Brakuje oficjalnych systemów wspierających zgodność z EUDR (np. krajowe rejestry działek, publiczne platformy geolokalizacji).

Niejasności interpretacyjne i brak wytycznych

• Firmy zgłaszają brak spójnych i praktycznych wytycznych dotyczących:
• Poziomu szczegółowości danych potwierdzających działalność zgodną z lokalnym prawem
• Szczegółowości dokumentacji dowodowej użytej do potwierdzenia braku wylesienia
• Kwalifikowania pośrednich ogniw łańcucha dostaw
• Wiele pytań dotyczy także definicji „zgodności z prawem kraju produkcji” (lawful production).