Drugi sezon raportowania ESRS: mniej objętości, więcej jakości
Maj i czerwiec to okres intensywnej publikacji raportów rocznych, a wraz z nimi sprawozdań zrównoważonego rozwoju. Dla części europejskich spółek jest to już drugi rok obowiązkowego raportowania zgodnie z dyrektywą CSRD i standardami ESRS. O ile w pierwszym roku dużym wyzwaniem było samo przygotowanie raportu w nowej strukturze, o tyle obecnie coraz wyraźniej widać przesunięcie akcentu: z formalnej zgodności na jakość, spójność i użyteczność ujawnień.
Raporty dojrzewają, ale nie wszystkie dane są równie mocne
Pierwsze analizy raportów za rok obrotowy 2025 wskazują, że firmy zaczynają lepiej rozumieć logikę ESRS. Narracje są bardziej uporządkowane, analizy podwójnej istotności stają się bardziej skoncentrowane, a dane coraz częściej są przedstawiane w sposób spójny z modelem biznesowym i systemem zarządzania. Jednocześnie raportowanie przestaje być wyłącznie zadaniem działów ESG — coraz mocniej angażuje finanse, HR, zakupy, compliance, ryzyko i kontroling. W praktyce oznacza to, że raport ESG staje się testem dojrzałości organizacyjnej. Jeżeli firma nie ma jasno przypisanych właścicieli danych, ścieżki akceptacji, dokumentacji źródłowej i kontroli jakości, raportowanie szybko ujawnia słabości procesowe. Drugi rok raportowania pokazuje więc nie tylko „co firma robi w ESG”, ale też na ile potrafi tym obszarem zarządzać.
Największym wyzwaniem pozostają obszary wymagające szerszego spojrzenia na łańcuch wartości
Najczęściej raportowane obszary nadal dotyczą klimatu, własnych pracowników i ładu korporacyjnego. To nie zaskakuje — są to tematy najlepiej rozpoznane, najczęściej objęte wcześniejszymi procesami oraz stosunkowo łatwiejsze do powiązania z danymi wewnętrznymi. Trudniejsze pozostają natomiast zagadnienia wymagające wyjścia poza granice organizacji: łańcuch wartości, prawa człowieka, bioróżnorodność, zależność od zasobów naturalnych czy wpływ na społeczności. Szczególnie ciekawym tematem na kolejne lata może być bioróżnorodność. W wielu raportach nadal pojawia się ona marginalnie albo jest uznawana za nieistotną, często bez pogłębionego uzasadnienia. Tymczasem z perspektywy ryzyk biznesowych temat ten może dotyczyć nie tylko branż oczywistych, takich jak rolnictwo, spożywka, wydobycie czy budownictwo. Może być powiązany również z dostępnością surowców, lokalizacją zakładów, gospodarką wodną, presją regulacyjną i oczekiwaniami klientów.
Jak możemy Ci pomóc?
Wspieramy przedsiębiorstwa dostosowując nasze usługi do indywidualnych potrzeb organizacji, tak by skutecznie minimalizować ryzyka, wspierając cele klimatyczne i środowiskowe. Przekładamy techniczne regulacje na użyteczne informacje, które realnie wspierają decyzje zarządcze i dostęp do finansowania.
Mniej deklaracji, więcej dowodów – od greenwashingu do greenhushingu
Drugi sezon raportowania ESRS pokazuje też, że rynek coraz uważniej patrzy na wiarygodność komunikacji. Nie wystarczy już napisać, że firma prowadzi działania na rzecz klimatu, pracowników czy odpowiedzialnego łańcucha dostaw. Coraz większe znaczenie ma pokazanie metodologii, zakresu danych, ograniczeń, postępów i tego, co jeszcze wymaga poprawy. To ważne również w kontekście rosnącej wrażliwości na greenwashing. Firmy, obawiając się zarzutów o przesadzone deklaracje, mogą wpadać w drugą skrajność, czyli greenhushing — ograniczanie komunikacji o działaniach ESG. Nie jest to jednak dobre rozwiązanie. Lepszym kierunkiem jest komunikacja ostrożna, konkretna i oparta na dowodach: bez marketingowych skrótów, ale też bez rezygnacji z pokazywania realnych działań.
Najważniejsza lekcja: wiarygodność ważniejsza niż objętość
Drugi rok raportowania zgodnie z ESRS pokazuje, że ESG coraz mniej przypomina projekt raportowy, a coraz bardziej system zarządzania informacją. Przewagę będą miały te organizacje, które potrafią nie tylko opublikować raport, ale również obronić stojące za nim dane, decyzje i procesy. W kolejnych latach to właśnie jakość dowodów, a nie długość raportu, będzie decydować o wiarygodności ujawnień.
