Zmiany w taryfach i opłatach dystrybucyjnych w 2026 roku i ich wpływ na rachunki za energię

Mechanizm ustalania taryf dystrybucyjnych

Taryfy dystrybucyjne w Polsce zatwierdza i publikuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE), zazwyczaj w drugiej połowie grudnia roku poprzedzającego ich obowiązywanie. Operatorzy Systemów Dystrybucyjnych (OSD) działają na ściśle wyznaczonych obszarach i nie podlegają konkurencji – odbiorca jest przypisany do konkretnego OSD na podstawie lokalizacji punktu poboru energii. Taryfy dystrybucyjne regulują opłaty za usługi dystrybucji energii elektrycznej i składają się z trzech głównych składników: stawki zmiennej oraz jakościowej (zależnych od zużytej energii w kWh) oraz stawki stałej (zależnej od zamówionej mocy umownej w kW). Decyzje taryfowe wydano 17 grudnia 2025 r. i objęły wszystkich operatorów systemów dystrybucyjnych. W niniejszym artykule przeanalizowano pięciu największych OSD: PGE Dystrybucja, Tauron Dystrybucja, Enea Operator, Energa-Operator oraz Stoen Operator, którzy obsługują zdecydowaną większość odbiorców energii elektrycznej w Polsce.​

Zatwierdzone stawki dla taryf z grupy C

Taryfy grupy C dotyczą odbiorców przyłączonych do sieci niskiego napięcia, co obejmuje większość małych i część średnich przedsiębiorstw. Zmiany w najpopularniejszych taryfach zostały przedstawione w poniższych tabelach:

C11 (taryfa jednostrefowa, moc umowna do 40 kW)

C12a (taryfa dwustrefowa, moc umowna do 40 kW):

Podsumowanie dla powyższych taryf:
1. PGE dystrybucja – stawka zmienna oraz stała nie uległy zmianie,
2. Tauron Dystrybucja – stawka zmienna w dwóch strefach wzrosła, w trzeciej strefie została obniżona, stawka stała wzrosła,
3. Enea Operator – stawka zmienna nie uległa zmianie, stawka stała wzrosła,
4. Energa-Operator – stawka zmienna oraz stała wzrosły,
5. Stoen Operator – stawka zmienna oraz stała wzrosły.

Zatwierdzone stawki dla taryf z grupy B

Taryfy grupy B dotyczą odbiorców przyłączonych do sieci średniego napięcia, co obejmuje większość średnich i część dużych przedsiębiorstw. Najpopularniejszą taryfą w przypadku taryf z grupy B należy uznać taryfę B23, dla której zmiany w wysokości stawek przedstawiono w poniższej tabeli.

Podsumowanie dla powyższej taryfy wygląda podobnie jak w przypadku stawek dla taryf C:
1. PGE dystrybucja – stawka zmienna oraz stała nie uległy zmianie,
2. Tauron Dystrybucja – stawka zmienna w dwóch strefach wzrosła, w trzeciej strefie została obniżona, stawka stała wzrosła,
3. Enea Operator – stawka zmienna nie uległa zmianie, stawka stała wzrosła,
4. Energa-Operator – stawka zmienna oraz stała wzrosły,
5. Stoen Operator – stawka zmienna oraz stała wzrosły.

Dominujący wpływ opłaty mocowej na koszt dystrybucji energii

Choć zmiany w samych taryfach dystrybutorów na rok 2026 są ograniczone, kluczowym czynnikiem wzrostu rachunków za energię w przyszłym roku będzie opłata mocowa, opublikowana przez URE 30 października 2025. Odbiorcy końcowi rozliczani w grupach taryfowych G oraz C1 (o mocy umownej do 16 kW) objęci są uproszczonym systemem ryczałtowym, w którym wysokość miesięcznej opłaty mocowej zależy od rocznego zużycia energii elektrycznej.

Ta grupa odbiorców zapłaci od 17,16 złotych rocznie więcej (dla najmniejszych odbiorców, zazwyczaj w gospodarstwach domowych), do około 96,48 złotych rocznie (dla większych gospodarstw domowych i większości odbiorców w taryfach C). Wartości te nie stanowią dużego obciążenia dla małych firm, dla których opłata mocowa nie będzie stanowić istotnego kosztu. Zupełnie inaczej sytuacja będzie wyglądała dla pozostałych odbiorców energii elektrycznej (grupy taryfowe C z mocą umowną powyżej 16 kW, grupy B oraz A), dla których stawka opłaty mocowej wzrośnie z 141,20 PLN/MWh w 2025 roku do 219,40 PLN/MWh w roku 2026, co oznacza wzrost o 55%. Ten wzrost będzie miał największy wpływ na wzrost kosztów dystrybucji w 2026 roku.

Pozostałe stawki taryfowe

Jeżeli chodzi o pozostałe, istotne składniki opłat dystrybucyjnych, które są niezależne od poszczególnych operatorów dystrybucyjnych, to zmiana będzie wyglądać następująco:

Stawka OZE podwoi swoją wartość, mając mimo wszystko dalej niewielki wpływ na końcowe koszty dystrybucji. W przypadku stawki kogeneracyjnej, to pozostanie ona bez zmian. Ostatnia z nich, opłata przejściowa, zniknie z rachunków od 1 stycznia 2026 roku, zgodnie z decyzją Ministra Energii. Należy jednak zaznaczyć, że miała ona praktycznie niezauważalny wpływ na końcowy koszt dystrybucji energii elektrycznej, stanowiąc mniej niż 0,5% całkowitych kosztów.